W@RK

 

Werkt virtueel?

Martijn Hoogeveen

 

Virtuele bedrijfsvoering, ik heb er vaak mijn mond over vol, maar werkt het wel? Deze week heb ik een uitgelezen kans om dit concept eens zwaar op de proef te stellen… Ik zit een week in Minsk, hoofdstad der Wit-Russen, qua ICT-voorzieningen een ontwikkelingsland. Tegelijkertijd heb ik afgesproken - zeker via email - goed bereikbaar te zijn voor relaties en collega's. Bij een internetbedrijf loopt veel communicatie via email en (mobiele) telefoon, dus alles zou toch goed door moeten kunnen draaien… Omdat onze huisbanken geen internetbankieren ondersteunen, is voor alle zekerheid de kritische financiële communicatie ondergebracht bij collega's in Nederland.

Mijn illusie van mobiele bereikbaarheid vervliegt al direct bij aankomst in Minsk op zaterdag. Mijn GSM-aanbieder blijkt geen roaming-overeenkomst te hebben met de lokale GSM-aanbieder die een op zich redelijke dekking heeft in Minsk en omgeving. Kortom, mijn mobiele bereikbaarheid valt terug op het niveau van het GSM-antwoordapparaat en ik moet zorgen deze een paar keer per dag uit te luisteren en terug te bellen via het analoge telefoonnet met al zijn verdachte piepjes en kraakjes. Ok, primitief en omslachtig, maar het werkt wel.

Gelukkig heb ik wat minder problemen met internet. Maandagochtend in het appartement waar ik mijn intrek heb genomen allereerst internationaal ingebeld naar mijn Nederlandse internetaanbieder. (Ik had niet de illusie dat mijn internetaanbieder een internet-roaming-overeenkomst zou hebben met een lokale aanbieder in Wit-Rusland). Na wat prutsen met de modeminstellingen krijg ik al snel verbinding, zij het met een schamele 7k per seconde. Dat laatste brengt me bij het lezen van mail direct in conflict met het Wit-Russische telefoonsysteem dat na 30 minuten een internationale belsessie hard afbreekt. Waarschijnlijk om de arme Wit-Rus er aan te herinneren dat hij in een totalitair post-communistisch land leeft, en dat er niet teveel deviezen het land uit mogen vloeien door "zinloos" gebel. Erg lastig, want er zijn 56 mailtjes, waaronder een bericht van enkele MB's. Omdat ik dit laatste mailtje net niet binnen de 30 minuten kan inlezen, betekent dit, dat ik bij iedere nieuwe mailsessie steeds opnieuw alle 56 mailtjes voor mijn kiezen krijg. Een mailblokkade dus. Ik snap nog steeds niet waarom internetaanbieders niet kunnen detecteren dat ik bepaalde mailtjes al succesvol heb opgehaald gedurende een sessie, en deze alvast uit mijn mailbox verwijderen. Maar goed. Dus dan maar even een collega gebeld die in Nederland de mailblokkade oplost door ook het grote mailtje uit te lezen. Daarna loopt alles op rolletjes. Zeker wanneer ik dinsdag via een lokale relatie internettoegang heb geregeld, voel ik me weer helemaal connected. En geniet ik volop van de geschapen email-illusie, dat ik gewoon in Nederland bereikbaar ben. Wat een vrijheid! Via Net2Phone bel ik vanuit internet af en toe een collega op, maar zakenrelaties stel ik liever niet bloot aan de slechte kwaliteit van internettelefonie. Het virtuele hoofdkwartier werkt, maar gelukkig niet voor langer dan een weekje!

 

Martijn Hoogeveen is hoogleraar Multimedia aan de Open Universiteit Nederland en directeur van TakeitNow.com. Reacties: martijn@takeitnow.com.